Vijf en Tien (907-979)

De periode 907-979 staat bekend als die van de Vijf Dynastieën en Tien Koninkrijken. Er was sprake van grote verdeeldheid en iedere machthebber had de ambitie keizer van heel China te worden. Het was ook een tijd van sociale veranderingen. Het zuiden en het centrum maakten een snelle economische ontwikkeling door, terwijl in het noorden de macht van de aristocratische clans verzwakte.

Het noorden werd bestuurd door een opeenvolging van vijf dynastieën. De tien koninkrijken bevonden zich in Zuid- en Zuidwest-China. De Vroegere Shu (907-925), de Latere Tang (925-934) en de Latere Shu (934-965) omvatten achtereenvolgens het vruchtbare Sichuan en delen van provincies ten westen daarvan.

Het Wu-rijk (902-937) en het Zuidelijke Tang-rijk (937-975) regeerden achtereenvolgens over de welvarende middenloop van de Yangzi. De Zuidelijke Tang breidde in 945 haar gebied uit met het Min-rijk (909-945) dat zich in het huidige Fujian had gevormd en in 951 met het Chu-rijk (907-951) van Hunan. Het Wu Yue-rijk (907-978) lag in het huidige Zhejiang en rond Shanghai en werd door bekwaam bestuur zeer welvarend.

De Zuidelijke Han (907-971) in Guangdong en Guangxi was lang trouw gebleven aan de Tang-dynastie. Het had daarom veel voormalige Tang-ambtenaren aangetrokken en vele keizerlijke instituties behouden. Het gebied was commercieel welvarend door de handel met Zuidoost-Azië. Een expansiepoging richting Annam (Noord-Vietnam) mislukte rond 930. Het Jingnan-rijk (924-963), tenslotte, was een klein militair satraap in Hubei.

Naar LIAO / Terug naar overzicht Geschiedenis tot 1949