FENGHUANG 凤凰

De mooie stad Fenghuang ligt aan weerszijden van de Tuojiang-rivier en tussen de bergen in de Xiangxi Tujia en Miao Prefectuur in het westen van de provincie Hunan. De naam Fenghuang betekent 'feniks', de vogel die uit zijn as herrijst. Die naam zou de stad danken aan twee overvliegende feniksen die de schoonhied van de stad roemden en er tijdelijk neerstreken. Fenghuang was een Miao nederzetting waaruit in de Ming-dynastie (1368-1644) een stad is gegroeid. Nog altijd wonen er veel Miao en zijn veel huizen in Miao-stijl gebouwd. De schoonheid van de stad is vaak verbeeld in klassieke Chinese schilderijen. Fenghuang is nog niet zo bekend bij Westerse toeristen, maar trekt wel veel Chinese bezoekers.

De feniks is een fabeldier waarin het mannelijke (feng) en het vrouwelijke (huang) verenigd zijn als Yin en Yang. Het dier zou geboren zijn uit de zon, is keizer van de 360 vogelklassen en wordt beschouwd als één van de vier hemelse dieren. De vijf kleuren van zijn veren (rood, azuur, geel, wit en zwart) symboliseren de hoofddeugden. De feniks staat symbool voor voorspoed en lang leven.

Tuojiang-rivier

Bezoekers aan Fenghuang moeten zeker een bootochtje maken over de Tuojiang. De Tuo-rivier is de levensader van Fenghuang. Hier ervaart u ten volle hoe fraai de stad afsteekt tegen de bergen in de achtergrond. Het is niet aleen mooi bij helder weer; juist in de ochtend of na een regenbui maken mistbanken de sfeer mystiek. Vrouwen doen er de was en mannen boeten hun netten. Vanaf het water ziet u de diaojiaolou (吊脚楼), de mooie houten huizen gebouwd op vier houten pilaren, het Longevity Palace, de Wanming Pagoda en de Duocui Tower. Aan de zuidzijde ziet u de resten van de oude stadsmuur. Er worden ook avondtochten aangeboden; daarbij ziet u o.a. de overkapte houten brug prachtig verlicht.

De beide stadsdelen worden verbonden door twee rijen stapstenen in de rivier en enkele bruggen, naast de stapstenen een houten voetgangersbrug, aan de oostkant de prachtige overkapte Hong Brug (Hongqiao), en aan de westkant de Fenghuang Brug voor autoverkeer. In 2007 werd deze nieuwe brug gebouwd. De 328 meter lange en 42 meter hoge brug stortte in augustus 2007 echter in, naar men zegt wegens ondeugdelijk bouwmateriaal. Daarbij kwamen 34 mensen om het leven. De ingestorte brug is inmiddels vervangen door een nieuwe, die wel aan de bouwvoorschriften voldoet.

Bekijk de stad niet alleen vanaf het water, maar ook te voet. Door Fenghuang lopen vele nauwe straatjes met kasseien als wegdek. U ziet er de houten huizen van dichtbij en maakt er kennis met het leven van alledag van de Chinezen, waaronder de etnische minderheden als de Tujia en de Miao. Nog altijd kleden veel Miao zich traditioneel, waarbij de kleur blauw (indigo) overheerst. De Miao vrouwen en meisjes dragen bij feesten veel zilveren sieraden, waaronder uitbundige hoofdtooien en armbanden. Een goede plek om de Tujia en Miao te ontmoeten is op de Ganchang markt.

Stadsmuren en poorten

Van de oude stadsmuren zijn aan de zuidoever van de Tuojiang nog delen bewaard gebleven. De muren hebben aan de westzijde en de oostzijde een poort. Halverwege is de enigszins vervallen maar imposante Noordpoort (Beimen Chenglou).

De Oostpoort (Dongmen Chenglou), ook de Shengheng Poort genoemd, was een van de vier stadspoorten van Fenghuang. Hij werd in 1715 gebouwd, met een basis van zandsteen en daarop een constructie van bakstenen. De poort is 4 meter hoog en 3½ meter breed.

Yang Familietempel

De tempel van de familie Yang (Yangjia Citang) werd in 1836 gebouwd. Het staat aan de zuidzijde van de Tuojiang, in het noorden van de stad, dicht bij de oude stadsmuur. Het omvat een gebied van 770 m² en heeft twee verdiepingen rond een binnenplaats. Het huis heeft een poort en een klein opera theater. Het is een goede plek om de lokale architectuur, met veel snijwerk, te zien.

Huis van Shen Congwen

Fenghuang was de woonplaats van de schrijver Shen Congwen (1902-88). Hij is een van de auteurs die de moderne Chinese literatuur vorm hebben gegeven. Bovendien hebben zijn geschriften Fenghuang bekendheid gegeven. Zijn huis en zijn graftombe zijn toeristische attracties geworden. Het huis (Chen Congwen Guju) staat in het centrum van de stad en heeft 11 kamers en een mooie binnenplaats. Het is bijna geheel uit hout opgetrokken en gebouwd in de kenmerkende architectuurstijl van west-Hunan. Het huis werd in 1866 door de grootvader van Shen Congwen gekocht. Deze grootvader was de bestuurder van de provincie Guizhou. Het huis is in 1991 gerestaureerd.

Huis van Xiong Xiling

Xiong Xiling gold al vroeg als een wonderkind. Hij doorliep de klassieke examens zeer snel. Al op zijn 15e was hij Xiucai, op zijn 22e Juren en op zijn 25e had hij de graad van Jinshi. Hij werd in 1913 de eerste premier van de Republiek China na de val van de Qing-dynastie. Hij moest echter zijn post neerleggen nadat hij zich keerde tegen Yuan Shikai die poogde van China weer een keizerrijk te maken. Het niet al te grote maar mooie huis van Xiong Xiling is gebouwd als siheyuan (hofjeswoning) in de zuid-Chinese stijl met kenmerken van de Miao architectuur. Vier kamers zijn nog authentiek. Het staat aan de Wenxing Beilu, 200 meter van de Tuo-rivier.

Overige bezienswaardigheden

De Wangming Pagode staat op de rivieroever in het oosten en is een kenmerkend gebouw in Fenghuang. Via de in 1807 gebouwde Yinxi Poort komt u bij de Wanshou Tempel. Als u via de Hongqiao de rivier naar het zuiden oversteekt bereikt u de boeddhistische Jiangxin Tempel. Iets verder zuidwaarts en wat hoger gelegen is de Hemelse Koning Tempel (Tianwang Miao 天王庙) en deze biedt een mooi uitzicht over de stad. Via de Oostpoort en dan links komt u bij de Tianhou Tempel, die is gewijd aan de beschermgodin van de bootslieden. Iets verderop is het Shen Chongwen Huis, met vlak daarbij aan de Dengying Jie het Gucheng Museum met een expositie over de lokale geschiedenis. Als u bij de Oostpoort rechtdoor loopt komt u bij de Yang Vooroudertempel. De Biaoyang Jie vervolgend zit u rechts de Noordpoort. Even verder zijn de stapstenen en de houten voetbrug over de Tuojiang. Linksaf is het Xiong Xiling Huis. Wat verder zuidwaarts is de 18e eeuwse Confuciustempel (Wenmiao), die nu deel is van een middelbare school; de Dacheng Hal is intact gebleven. Weer wat verder is het Chaoyang Mansion (Chaoyang Gong 朝阳宫); daarin zijn de hoofdhal een een oud theater te zien.

Even buiten de stad is de Wenchang Tempel, die wordt omringd door bamboe waardoor het een prachtige plek is om te contempleren. In het Zhunti Nonnenklooster zijn boedddhistische muurschilderingen te zien van Huang Yongyu, een bekende klassieke stijl schilder.

Zuidelijke Grote Muur

De Zuidelijke Grote Muur (Nanfang Chengcheng) werd tussen 1554 en 1622 gebouwd. Hij loopt van Tingziguan in het zuiden naar Xiqueying in het noorden en heeft een total lengte van 191 km. Hij is 2 meter breed en 3 meter hoog. De muur diende in de Ming om de Miao die het gezag van de keizer aanvaardden te scheiden van de Miao die steeds tegen het gezag in opstand kwamen. De muur loopt over steile hellingen en heeft vele defensiewerken waar soldaten waren gestationeerd. De muur verviel in latere eeuwen en de lokale mensen gebruikten de stenen om er huizen mee te bouwen. Diverse delen van de muur lopen langs Fenghuang en een klein deel (15 km van Fenghuang) is gerestaureerd.

Laoying Shao

Aan de noordzijde loopt de Laoying Shao straat parallel aan de rivier. Aan deze straat zijn diverse uitgaansgelegenheden. Vanuit het zuiden zijn ze te bereiken via de houten voetbrug of de stepstenen.

Huangsiqiao 黄丝桥古城

Het oude stadje Huangsiqiao (Regenboogbrug) dateert uit 687. Het ligt aan de overkant van de rivier, 25 km van Fenghuang. Het was in de Tang-dynastie een garnizoensstad voor het keizerlijke leger. In latere dynastieën kreeg het zijn huidige vorm, met veel gebouwen van groene stenen. Huangsiqiao heeft stadsmuren. Die zijn 153 bij 190 meter lang en van 2.4 tot 5.6 meter hoog. Er zijn drie stadspoorten, ieder met een paviljoen.

Shanjiang

Het dorp Shanjiang ligt 20 km ten noordwesten van Fenghuang. Het is een Miao gemeenschap. Zij noemden hun dorp Bagu ('Paddengrot'), vanwege een nabije grot met veel padden. Na 1949 werd in de buurt een reservoir aangelegd en daarna kreeg het de naam Shanjiang. Maar het is nog altijd een traditioneel Miao dorp waar u veel mensen ziet in nationale kostuums. Een bezoek aan Shanjiang is vooral tijdens een festival een belevenis.