WUDANGSHAN 武当山

Wudangshan, de “Eerste Berg onder de Hemel’, ligt in het westen van de provincie Hubei, niet ver van de stad Danjiangkou. Het is een prachtig gebied qua natuur en temples, maar Wudangshan is natuurlijk vooral beroemd als centrum van Taoïsme en dan vooral van de daarmee verbonden krijgskunsten. Sinds 1994 is Wudangshan ook internationaal erkend als Werelderfgoed.

Aan de voet van de Wudang-bergen is de natuur zonder meer overweldigend. Vanaf de top is het uitzicht schitterend. En als je door de heuvels loopt lijkt het soms alsof je binnen een klassiek schilderij wandelt. De Zuidrots wordt beschouwd als de mooiste steenformatie. Op de rots is een tempel, het ‘Eeuwige Leven Paleis’ gebouwd.

In Wudangshan zijn vele tempels, daterend uit de Tang, Song, Yuan, Ming en Qing dynastieën. In totaal zijn er 72 tempels, 39 bruggen, 36 kloosters en 12 paviljoenen. De bouw van de Vijf Draken Vooroudertempel (Wulongci) begon al in het begin van de 13e eeuw. Vanaf dat moment werd Wudangshan een centrum voor het Taoïsme en geleidelijk zelfs beschouwd als de bakermat van het Taoïsme. In 1413 gaf de Ming-keizer opdracht voor de bouw van 33 tempels en majestueuze hallen. Het Gouden Paleis is het grootste bouwwerk. Het hele gebouw is bedekt met koper en daardoor ziet het er van een afstand letterlijk schitterend uit. In de hal staat een enorm bronzen beeld van de Zhenwu Keizer. Het Gouden Paleis is een mooie plek om te genieten van de zonsondergang of zonsopgang in de bergen van Wudang.

De krijgskunst van Wudangshan is wereldberoemd. Vanuit de hele wereld komen studenten om de kunst te leren van de meesters van Wudang. Eén naam is daarbij zeer prominent: Zhang Sanfeng, de ‘uitvinder’ van de Wudang Quan (Taiji). Volgens de overlevering zou hij op het idee zijn gekomen toe hij een ekster zag vechten met een slang. De Wudang Quan propageert het cultiveren van de eigen moraal en het volgen van de eigen natuur en dat werden de leidende principes in de Taijiquan, dat we (in een andere transcriptie) ook kennen als Tai’chi.

Maar Wudangshan is meer dan een centrum voor krijgskunst. Het is vooral een plek waar het Taoïsme zich kon ontwikkelen. De faam van Wudangshan trok Taoïstische geleerden en monniken van elders die zich hier gingen vestigen. Bovendien steunden keizers uit diverse dynastieën de bouw van tempels en de studie van het Taoïsme.